What’s going on? #7

Een rijkelijk late update van mijn  afgelopen week. Maar hier dan alsnog. De week stond een beetje in het teken van het gemis om mijn hond maar ook van afleiding en uitdagingen.

Maandag was het hier erg slecht weer. Ik heb deze dag vooral wat rust proberen te pakken. Ik haakte wat hartjes om binnenkort weer ergens te droppen voor het Peyton Heart Project. Zocht de kledingkasten van de kinderen uit en ging voor de photochallenge op Instagram op de foto voor de opdracht ‘outfit’. Vooral dat laatste vond ik minder grappig. Ondanks dat ik geopereerd ben en veel kilo’s ben afgevallen ben ik op steeds niet slank, als ik dat ooit al zal worden. Maar in mijn hoofd ben ik ook gewoon nog steeds zwaarder dan ik ben. En dat is lastig. Vooral als ik dus op de foto moet. Gelukkig waren er erg veel lieve reacties ❤

wgo14

Wat van de gehaakte hartjes voor het Peyton Heart Project

Dinsdag heb ik ’s morgens mijn vriendin geholpen met het verzorgen van haar paarden, zij gaat op vakantie en dan zorg ik er een weekje voor, heel erg leuk maar ook veel werk en om niets te vergeten is het handig om het voeren bijvoorbeeld al een keertje zelf gedaan te hebben. Na deze ochtend voel ik me een stuk vertrouwder om straks voor huis en paard te zorgen. ’s middags wandel ik met Sam en mijn hondje door het bos, we hebben er flink de pas in en lopen al snel een aardig eind. Gelukkig regent het nu even niet en piept zelfs de zon af en toe door de bomen. Het is fjin te kunnen optrekken met Sam ❤

Woensdag vandaag is het Koningsdag, maar waar ik de afgelopen jaren steevast over de vrijmarkt liep met de kinderen hebben we er dit keer geen van allen zin in. En dus liggen we lang op bed, ontbijten we daar ook gezellig en schuiven we later op de dag aan bij mijn ouders voor een heuze Jumbol. Maar aan het begin van de middag voelt, al kijkend naar het verslagvan Koningsdag, zo’n dag zonder vrijmarkt ook een beetje vreemd. Dus we besluiten toch nog even naar de stad te gaan. Waar eigenlijk iedereen al weg was… Maar na een rondje door de stad en een ijsje van de lekkerste ijswinkel gaan we toch een soort van tevreden weer naar huis. Verder besteed ik vandaag aan het reparen van de pc die na een update van windows niets meer doet. Alle bestanden heb ik kunnen behouden maar alle programma’s en mails zijn vooralsnog weg. Erg frustrerend.

 Het bericht dat me erg blij maakte deze week.

Het bericht dat me erg blij maakte deze week.

Donderdag vanaf vandaag zorg ik voor het huis en de paarden van mijn vriendin, echter zijn mijn kinderen niet heel erg vlotjes in de vakantie. Ik besluit dus om de paarden alleen te voeren en buiten te zetten. Om 9 uur staat er een afspraak met mijn begeleister op de heide, dus ik moet al vroeg op pad. Mijn kinderen blijven nog lekker even liggen en na de wandeling haal ik mijn kinderen, hond en de spullen op om een kleine week op vakantie te gaan. Nadat we alles uitgepak hebben en een kop thee hebben gedronken ga ik terug naar de paarden om de weilanden en de stallen uit te mesten. Ik vind het een heerlijk klusje om te doen. Dus de komende dagen kan ik mijn geluk niet op. ’s avonds traint mijn zoon gewoon ondanks de vakantie dus mag ik nog even gezellig langs de lijn zitten. Ondanks dat slapen in een vreemd bed me meestal niet heel goed af gaat ben ik vandaag zo druk geweest dat in slaap vallen geen enkel probleem geeft.

Vrijdag vandaag staan natuurlijk weer de paarden op het programma, de kinderen helpen en zo zijn we al lekker snel klaar. Verder lopen we een stuk over de hei en gaan we nog even langs huis om de katten te verzorgen en de laate spullen te halen die we vergeten waren. Waaronder de voetbalspullen die de kinderen morgen nodig hebben voor de wedstrijden. Tussen het prutsen met een vreemde tv die ineens geen beeld meer geeft en het voeren van de paarden werk ik een beetje aan de nieuwe Instagram photochallenge die Sam en ik weer organiseren voor de maand mei. Mocht je het leuk vinden om mee te doen kun je mij vinden op Instagram onder de naam @noirona. Je plaats, in het gunstigste geval elke dag van de maand mei een foto volgens een opdracht die Sam en ik verzonnen hebben. Met een speciale hastag.

Een rondje over de hei met mijn begeleidster zorgt voor een perfecte start van de dag.

Een rondje over de hei met mijn begeleidster zorgt voor een perfecte start van de dag.

Zaterdag is zoals jullie wellicht al weten voetbaldag. Om 08.00 uur moeten we o pde voetbalclub zijn en van te voren de paarden voeren. Onze wekker gaat dus al erg vroeg. Zoonlief heeft zijn een na laatste wedstrijd tegen de laagstgeplaatste in de competitie. Ze hebben voor we aan de wedstrijd begint al 138 doelpunten tegen en er nog geen enkele gescoord. Ik vraag mijn zoon of hij expres een bal door wil laten gaan. Hij is keeper. Maar mijn zoon vraagt of ik gek geworden ben… Mijn vader vraagt het hem ook, en we vertellen hem erbij dat hij zijn team niet hoeft te laten verliezen maar als ze ze zelf al een aantal keren gescoord hebben om er dan 1 door te laten gaan. Terwijl ik tussen zijn en mijn dochters wedstrijd loop hoor ik een enorm gejuich van het veld van mijn zoon voorbij komen. De tegenstander heeft zijn eerste doelpunt in de competitie gemaakt en dat nog wel bij de koploper. Dat lukte doordat al onze spelers alleen maar meeliepen en mijn zoon in het doel een stapje opzij deed. Ook dat is voetbal. Gewoon de ander ook blij van het veld af laten gaan in een seizoen zonder doelpunten bij een verlies van uiteindelijk 26-1 toch die blije kinderkoppies zien dat ze gescoord hebben. Hopelijk lukt het ze in de volgende wedstrijd nog een keer te scoren. Een kampioenschap is nu niet meer ondenkbaar voor mijn zoon. De medailles zijn besteld, net als t-shirts voor de jongens. Volgende week na de uitwedstrijd worden ze bij de club met muziek door de voorzitter onthaald en mogen ze op de tafels dansen. Misschien zijn we voor het mooie te laag ingedeeld dit seizoen. Maar alle jongens zijn in september begonnen met voetballen en dan begin je op het laagste niveau. Volgens seizoen treffen ze vast tegenstanders waar ze meer aan gewaagd zijn. Neemt niet weg dat een kampioensfeestje natuurlijk erg leuk is.

Dochterlief speelde met een vriendin van haar team mee met een ander team. Haar eigen team had een weekje vrij en ik moest toch op de club zijn. Het team waar ze meespeelde heeft het niet zo op meisjes die moeten voetballen dus ze voelden zich er niet erg gewaardeerd. Toch kan ik er dan trots op zijn dat mijn dochter wel mee wil doen om ze te helpen. Als zij niet mee zouden doen kon de wedstrijd niet doorgaan vanwege te weinig spelers. En extra leuk is het dan als de vriendin van mijn dochter dan het enige doelpunt scoort voor het team. Ze werden uitgebreid bedankt voor hun inzet en we hebben maar weer eens laten zien dat meisjes prima kunnen voetballen.

De meiden bedachten dat het leuk zou zijn dat als ze bij elkaar konden blijven slapen en zo ging ze mee naar ons vakantie adres, na een gezellige BBQ, en het verzorgen van de paarden kwam er eindelijk een einde aan deze lange dag.

wgo15

Veel paarden deze week, ik hou van de omgang met deze wonderlijke dieren.

Zondag na een gezellig gezamelijk ontbijt gaan we allemaal naar de paarden. We geven ze eten, mesten het weiland uit, maken de waterbakken schoon en poetsen de paarden voor we ze het weiland in zetten. Terwijl mijn zoon de waterbakken vult met water mest ik samen met de meiden de stallen uit. Tot zoonlief begint te schreeuwen. De 2 oudste paarden hadden kennelijk in de gaten dat ik er nog geen stroom op had staan omdat mijn zoon met het water bij het stroomdraad bezig was en vonden het gras aan de andere kant van het draadje er beter uit zien. En dus liepen ze er gewoon doorheen. Draad stuk en van de palen af. En de paarden stonden te grazen alsof er niets aan de hand was. Na wat gescheld was het tijd voor actie, ik heb de paarden gevangen en weer op stal gezet. Nieuwe isolatoren gezocht om het stroomdraad weer op te kunnen hangen. Het draad uit de knoop gehaald en alles weer zo goed mogelijk geprobeerd te maken. Vervolgens het stroom er op gezet en de paarden weer buiten gezet. Ik hoop maar dat als we straks komen dat ze gewoon nog braaf achter het draadje staan.

Verder doen we weinig vandaag, mijn moeder kwam even koffie drinken en het vriendinnetje van mijn dochter is net opgehaald. Misschien dat we straks nog even over de hei lopen maar voor nu vind ik stil zitten ook even geen probleem…

Ook moet ik nog even mijn huiswerk voor morgen bij mijn psychologe afshrijven. Ik moest twee weken lang de brief die ik aan mezelf geschreven heb voorlezen en van elke dag opschrijven wat het met me doet. Ik vond het zo’n ellendige opdracht maar inmiddels gaat het voorlezen voor de spiegel me goed af. En ben ik echt, tenopzichte van de brief en de boodschap, milder voor mezelf geworden. Nu zaak om dit vast te houden.

Muziek: Ik durf het bijna niet te schrijven maar ik ben als sinds 1994 fan van Celine Dion, heb al haar cd’s en heb twee concerten van haar bezocht. Zou ooit nog wel eens naar haar show in Las Vegas willen maar ja, het is een aardig eind vliegen voor iemand met vliegangst en daarnaast kost het ook een flinke duit. Dus voorlopig hou ik het bij haar muziek. Van haar show in Las Vegas verscheen ook een cd, met dit nummer dat ze opdraagt aan haar zoon. Het is precies hoe ik het ouderschap zou verwoorden. En ondanks dat ik het nummer al heel veel gehoord heb maar op de momenten dat ik echt luister me altijd emotioneel maakt.

Celine Dion – If I Could
If I live
In a time and place where you don’t want to be
You don’t have to walk along this road with me
My yesterday
Won’t have to be your way

If I knew
I’d have tried to change the world I brought to you to
And there isn’t very much that I can do
But I would
If I could…

 

De komende dagen ben ik nog in het huis van mijn vriendin en zie ik morgen na twee weken mijn psychologe weer. Mijn begeleidster is op vakantie en mijn kinderen hebben ook nog vakantie. Dus het is een beetje een rommelige week maar ik denk maar zo dat hij weer voorbij vliegt.

Liefs, Noriona

6 Comments

  1. Wat een mooie foto’s die erbij staan.. En wat jammer om te lezen dat je toch voor jezelf nog zwaarder bent dan je bent, want je bent prachtig! Was weer leuk om te lezen wat je allemaal meegemaakt hebt de afgelopen week

    • Janneke,
      Dank je wel voor je compliment over de foto’s.

      En dat zelfbeeld is behoorlijk vertroebeld ja In de bijna 8 maanden dat ik nu geopereerd ben, en enorm veel ben afgevallen. Gaat het lichamelijk gewoon sneller als geestelijk. Ik zie wel dat ik afgevallen ben maar scan nog steeds de wereld om me heen. Of ik wel ergens tussendoor pas, of de stoel mijn gewicht wel aan kan. En als ik mijn broek ’s morgens uit de kast pak en voor me hou kan ik niet begrijpen dat ik zo’n kleine broek echt pas en zelfs zonder ademnood dicht krijg.

      Het zal vast eens gaan wennen maar voor nu is het vaak vreemd.

      X.

  2. Zo, ook eindelijk even een reactie van mij. Wou daar even de tijd voor nemen.

    Punt 1, erg leuk om te lezen dat ons contact je goed doet. Ik vind het zelf ook erg leuk een wandelmaatje te hebben en leuk ook dat onze viervoeters zo goed samen kunnen.

    Daarnaast ook tof van je zoon dat hij de tegenstander met zn team toch een doelpunt gunde. 26/1 is nog een bizarre uitslag, goed dat ze een niveautje hoger gaan voetballen hoor.

    En verder echt mooie stappen. Vind het zo mooi dat je die briefopdracht helemaal hebt uitgevoerd en dat het uiteindelijk je ook wat gebracht heeft. Je bent echt super goed bezig en het bewondering dat die opdracht hebt uitgevoerd, om eerlijk te zijn denk ik niet dat ik het zou kunnen, ik steek liever mn kop in het zand ben ik bang.

    Is de volgende module is makkelijker? Of is het weer hard werken?

    Bewondering voor inzet en fijn weer wat van je te lezen.

    <3

  3. Ik ben je schandalig genoeg vergeten te antwoorden, en dat terwijl het zo’n lief berichtje was. Sorry.

    Ik vind het fijn je te leren kennen, zonder beeldscherm er tussen, en ben ook erg blij dat onze hondjes het goed kunnen vinden samen…

    Ik steek ook veel liever mijn hoofd in het zand, maar voor mij was het wel een enorm goede opdracht.

    Ik ga gewoon weer verder met de module zelf-compassie. Ik moet bekennen dat ik nog niet verder heb gekeken. Dat hoop ik vandaag te doen..

    X.

Voel je vrij om te reageren: