Terugblik 2016 #3 (jul-sept)

Het is me gisteren helaas niet gelukt om dit overzicht te plaatsen, maar gelukkig is 2016 nog niet voorbij, daarom hier deel 3 van mijn jaaroverzicht.

Juli: staat voor mij weer in het teken van een rouwproces, het rouwen om de Noirona die ik was. De dikke en depressieve Noirona. Nu ik (in juli) ruim 60 kilo ben afgevallen en al lange tijd niet depressief ben geweest voelt ik me een blij mens maar wel een blij mens met een zwart rouwrandje. Ik heb het idee dat ik moet genieten, dat ik elke dag moet vieren, ook al voel ik me niet blij. Ik moet even omschakelen naar de setting waarin ik nu leef. Dat ik niet meer enorm zwaar ben, en dat ik niet meer depressief ben. Al kunnen beide terugkomen, al ga ik daar niet vanuit.

In juli ben ik ook weer een week in het huis van mijn vriendin, ik zorg voor de paarden en kijk veel Netflix. Het is altijd hard werken als we daar zijn. Maar aan de andere kant hoef ik verder ook bar weinig en kan ik lekker lang op de bank liggen.

In juli ben ik ook druk bezig met een project dat zich veelal online afspeelt. Ik maak voor diezelfde vriendin een website en diverse social media accounts om haar verrichtingen bij een 10 daags evenement te volgen dat in augustus is. Ik ben er al een poosje mee bezig maar dit is de maand voor de laatste puntjes op de i.

Ook gingen we deze maand onverwachts een paar uurtjes naar Texelwe waren er in de buurt op een kraamfeestje en ik besloot de kinderen te verassen en ‘even’ door te rijden en de boot te nemen naar Texel. Ik was bang voor hun reacties maar ze vonden het geweldig. En ondanks dat we er maar een uurtje of drie geweest zijn hebben de kinderen het er nog steeds over.

In juli ruim ik ook zo ongeveer mijn hele huis op, en een opgeruimd huis zorgt voor een…. opgeruimd hoofd. Op de laatste dag van juli breng ik mijn vriendin naar Schiphol. Als we net onderweg zijn horen we op de radio dat de controles richting / op Schiphol verscherpt zijn. Het angstzweet breekt me uit maar we kunnen ook niet niet gaan. Omdat zij op reis is en haar man en kinderen ook weer richting Zweden vertrekken pakken wij onze spullen en gaan we weer in hun huis. Ik had mijn spullen bijna beter kunnen laten staan de vorige keer want nu na een week zijn we er al weer.

Augustus: staat in het teken van het project van die vriendin. Ik zit dagen lang achter mijn veel te trage laptop verslagen te typen over hoe het bij haar gaat. Er heeft wat tijdsverschil mee te maken van 7 uur, dus ik werk veel ’s nachts. Zorg overdag voor de paarden en schrijf de verslagen.

Na 10 dagen is het klaar, en ben ik ook klaar. En oververmoeid. Het was te veel en daar kwam ik pijnlijk hard achter. Ik heb een week bij moeten komen, al liggend in mijn bed, afwisselend te slapen en naar het kijken van de Olympische Spelen.

Ik dacht eerst dat ik ‘gewoon’ lichamelijk ziek was, ik ging bij de huisarts langs toen dat niet beter werd. Mijn bloeddruk werd gecontroleerd, maar dat was prima. Mijn bloed werd geprikt maar ook die uitslagen waren perfect. Pas toen ging er een belletje rinkelen, na een week rust ging het gelukkig een stuk beter maar uiteindelijk had ik er 3 weken voor nodig om echt weer helemaal ‘de oude’ te zijn.

Aan het einde van de maand ben ik ook vast bezig gegaan met de voorbereidingen voor onze vakantie in september. We gaan voor de eerste keer vliegen. En als alleenstaande ouder met kinderen is dat toch een aardige onderneming.

September: ik werd gevraagd om mee te werken aan een artikel voor op de website van Ondertussen.nl en deze verscheen in september. Ik heb er enorm veel leuke reacties op gekregen en vond het daarnaast ook nog eens enorm leuk om aan mee te werken.

In september schreef ik een blog over zelfstandigheid met/en na langdurige GGZ zorg. Ik merkte dat ik veel beslissingen af laat hangen van wat mijn begeleidster/psychologe vind. Ik vind het lastig om zelf beslissingen te nemen of überhaupt een mening te hebben. Waarschijnlijk afkomstig van de momenten dat ik geen andere mening meer had dan ‘ik wil dood’ en de mensen voor mij besloten wat het beste was op dat moment. Goed natuurlijk, anders had ik dit bericht waarschijnlijk niet getypt maar het is dan ook weer lastig om de regie weer een beetje over te nemen als dat wel weer kan/mag.

In september gingen we dan ook eindelijk op reis. Het was geweldig, bijzonder en enorm gaaf. Voor zowel mij als mijn kinderen. Er verscheen een reisverslag, een lang weekend in 3 delen…

⇒ Reisverslag deel 1 ⇔ Reisverslag deel 2 ⇔ Reisverslag deel 3 ⇐

Tot zover dit derde deel van mijn jaaroverzicht. Morgen is alweer de laatste dag van 2016. De dag van de laatste terugblik van de maanden oktober, november en december.

Daarna ga ik vooruitkijken naar hopelijk een prachtig jaar dat in het verschiet ligt.

Liefs,
Noirona

Voel je vrij om te reageren: