Mijn ex-werkgever.

Ik schrijf mijn blog verhalen nooit van te voren, op het moment dat het zichtbaar is op de site heb ik het zojuist geschreven en op ‘publiceren’ gedrukt. Zo kan het soms dus dagen duren voor er een nieuw verhaal verschijnt of plaats ik twee dagen achter elkaar iets. De verhalen vormen zich eerst een beetje in mijn hoofd en daarna typ ik ze nagenoeg vloeiend uit.

Gisteren was het mijn bedoeling, na de voetbalwedstrijden van mijn kinderen om een verhaal te schijven over mijn bezoek aan mijn psychologe en de nieuwe vorm van therapie die we naast de gebruikelijke sessies gaan beginnen. Maar er kwam iets tussendoor.

Bij thuiskomst lag er een dikke envelop van het UWV op de deurmat. Meestal betekenen dunne enveloppen van het UWV een wijziging in de hoogte van mijn uitkering, of dat ik mee wil doen aan een onderzoek. Maar die vreselijk dikke enveloppen betekenen meestal niet veel goeds. Zoals ook deze niet…

Ik liet de honden uit maar maakte me ondertussen veel zorgen over de inhoud van de brief en weer thuisgekomen met de hondjes besloot ik hem dan ook maar, ondanks de angst voor de inhoud, te lezen.

Mijn ex-werkgever is in bezwaar gegaan tegen de beslissing van het UWV (van januari 2016) om mijn uitkering (WIA -WGA) te verlengen. WIA staat voor Wet werk en inkomen naar arbeidsvermogen, en WGA staat voor: Werkhervatting Gedeeltelijk Arbeidsgeschikten. WGA krijg je als je 2 jaar of langer ziek bent en (in de toekomst) kunt werken. Laat ik vooropstellen dat ik er nooit bij stil had gestaan dat mijn ex-werkgever in bezwaar kon gaan, dus dat was al een flinke schok. Daarnaast zorgt deze brief voor het openrijten van vele pijnlijke herinneringen. De inbraak met als gevolg een angststoornis, het jaren lang toch blijven werken met angsten, het moeten stoppen met werken, het contact met mijn leidinggevende en arbo-artsen, het feit dat mijn inspanningen voor re-integratie mij alleen enorm veel geld hebben gekost. Maar ook hoe zeer ze mij eigenlijk links hebben laten liggen. Al heel snel het 2e spoor hebben gestart (om te re-integreren bij een andere werkgever) en hoe goed ze waren in het veranderen van alle beoordelingen van de bedrijfsartsen in hun voordeel.

Maar mijn ex-werkgever is eigen risico drager. Dat houdt onder andere in dat zij (tegen korting op de arbeidsongeschiktheidsverzekeringen) een gedeelte van de kosten voor de WGA betalen en zich in moeten spannen voor mijn re-integratie. En dat laatste schort het nog al eens aan. In september 2013 is mijn arbeidsovereenkomst ontbonden, ik was twee jaar ziek en zou voorlopig nog niet kunnen werken. In februari zou ik een oproep krijgen om naar de bedrijfsarts te gaan. Nadat ik verschillende keren gemaild heb, kon ik in september 2014 terecht. Een half jaar later zou ik weer even opgeroepen worden om te kijken hoe de zaken er voor staan. Die oproep moet nu nog komen.

Mijn ex-werkgever is niets meer dan een map in mijn mailprogramma met wat mailtjes van lang geleden. Dat zij nu contact opnemen, via het UWV maakt dat ze ineens veel meer zijn dan alleen een naam van een map met emails. Hiermee wordt er een vat geopend met vele herinneringen en emoties waarvan ik dacht dat ze een plekje hadden. Maar die kennelijk toch alleen bij elkaar gehouden werden door de deksel op het vat.

Wat gaat er nu gebeuren, Noirona?
Ik weet het ook niet, mijn ex-werkgever wil inzicht in mijn medisch dossier en vraagt het UWV om toestemming om dat in te mogen zien. En het UWV stuurt dus deze brief om mij om toestemming te vragen. Als ik geen toestemming geef kan het UWV wel de medische gegevens doorsturen naar een gemachtigde van mijn ex-werkgever, dat kan dan een arts of een professioneel rechtshulpverlener zijn.

En verder?
Ik wordt binnenkort gebeld door het UWV om dit bezwaar te bespreken en krijg dan ook uitleg over het verdere verloop van de procedure. Ik kan het doorgeven als ik niet gebeld wil worden. En een heel groot deel van mij zegt dat ik niet gebeld wil worden. Maar een ander deel roept ook zachtjes dat ik zo wel wat meer antwoorden kan krijgen. Naast dit telefoongesprek kan ik ook nog uitgenodigd worden voor een hoorzitting.

Waarom doet je ex werkgever dit?
Voor zover ik het nu kan inschatten en wat ik gelezen heb is mijn ex werkgever dus eigenrisicodrager en betalen zij (een groot deel van de WGA). Nu ik nog langer dan 2 jaar de WGA krijg, moeten zij dus nog langer voor mij blijven betalen. En dat willen ze natuurlijk liever niet. Het zou voor hun waarschijnlijk veel voordeliger zijn als ik overgeplaatst zou worden naar de IVA (een andere mogelijkheid op de WIA als werken er in de toekomst niet meer in zit). Het enige voordeel wat er voor mij in zit is dat ik in de IVA 75% van mijn laatstverdiende salaris ontvang en in de WGA 70%. Maar ik wil ooit weer werken, waarbij ik denk dat ooit niet zo heel ver weg meer ligt.

Al lijkt ooit, momenteel mede door deze brief, even verder weg dan ik wil. Waar ik de afgelopen tijd bezig was met verder herstel, mijn leven opnieuw indelen, verder gaan met de ingeslagen weg van afvallen en sporten. Maar bovenal wil ik mezelf nog meer leren kennen, zodat ik daar in de toekomst profijt van heb, en een eventuele nieuwe werkgever ook. Ik wil ooit gaan studeren, een diploma halen, uiteindelijk een baan vinden en zo weer zelf voor mijn inkomen kunnen zorgen.

Ik wil misschien te veel, maar niet alles hoeft meteen, wat ik nu vooral wil, is dat mijn naam niet bovenop deze brief stond. Dat het een hele grote vergissing was. Dat Frans Bauer de kamer in stapt en zegt, ‘Je zit in bananasplit’. Maar vooralsnog lijkt dat allemaal niet het geval en moet ik ook deze strijd weer aangaan. Gisteren zorgde het voor een enorme aanval van hoofdpijn en ben ik vroeg naar bed gegaan. Vandaag voel ik me nog steeds erg wiebelig maar heb ik her en der wel wat afleiding. Zodra ik stil ga zitten komen de tranen, dus ik blij maar zoveel mogelijk bezig.

Ik heb mijn begeleidster gemaild met het verzoek dat als ze vandaag werkt of ze mij wil bellen.Maar voor zover ik weet werkte ze vorig weekend en vandaag dus niet. Ik zal het dinsdag met haar bespreken. Hopelijk kan zij de storm die in mijn hoofd rond raast een beetje tot bedaren brengen.

Liefs, Noirona
P.s. Ook zoiets meegemaakt? Hoe is het verlopen, viel het mee of had het grote gevolgen?

 

20 Comments

  1. Ik heb dit echt twee keer door moeten lezen. Krankzinnig! Echt, ik kan hier zo kwaad om worden. Een werkgever die je ontslaat, geen zak uitvoert wat betreft je re-integratie, je veel te laat bij de BA uitnodigt en vervolgens na 3 jaar zo’n geintje flikt? Dat zou toch niet moeten mogen dit! Ik heb er nog nooit van gehoord en ik heb erg lang bij het UWV en bij de Gemeente gewerkt. Waanzin. Ik hoop dat ze geen poot hebben om op te staan. Heel veel sterkte. XXX

    • Dank je voor je lieve reactie Marion. Ik ben naast vol ongeloof en verdrietig ook heel erg boos, ik kan er alleen nog niets mee. En dat is misschien maar beter ook. Waarschijnlijk hebben ze voldoende poten om op te staan, anders zouden ze dit niet doen. Het is een erg grote organisatie dus ik vrees met grote vrezen ?. Xx

  2. Zo. Komt er ook lekker achteraan. Ik weet dat boos worden niet helpt en als ik boos wordt hierover helemaal vreemd is, maar het is wel oneerlijk en raar dat dit kan. Alsof ze op een vrije middag bedacht hebben.. goh .. die hadden we ook nog, laten we daar eens een bezwaartje tegen maken. Voor hun de zoveelste en ben bang dat t ze ook niks doet ook. Zo in contrast met de gevolgen en hoe naar het voor jou is.

    Ik hoop echt dat dit uiteindelijk goed afloopt en dat alles bij uwv op orde is. Sterkte ermee en ik hoop dat t je een beetje lukt dit tot dinsdag los te laten.

    Liefs. ♡

  3. Bij mij is mijn ex werkgever ook in bezwaar gegaan toen bleek dat ik een WIA uitkering kreeg. Ze hebben het uiteindelijk ingetrokken. Wat er wordt gedaan is gekeken of het UWV ergens een procedurele fout heeft gemaakt, zodat de ex werkgever niet meer voor jou zou hoeven op te draaien. Waarom is je WGA verlengt? Je hebt toch een standaard aantal maanden ( afhankelijk van je arbeidsverleden). Daarna zou je dan in een LAU of een vervolguitkering komen.

    • Klopt Angelique, ik heb nu een WGA LAU zoals ik begrijp. Mijn WGA is verlengd omdat er kans op herstel is en IVA dus af valt maar ik nu nog niet kan werken. Ik gok dat mijn ex werkgever mijn medische gegevens wil inzien om te bepalen of ik niet een IVA had moeten krijgen. Die zij dan ook niet meer hoeven te betalen…

      • Ik denk dat je vermoeden klopt wbt de IVA alleen ik denk dat dit vrij kansloos wordt voor je ex werkgever. Ze laten eerst zo’n extern bureau het een en ander uitzoeken en op basis van wat daaruit komt bepaalt je ex werkgever of ze het bezwaar doorzetten of niet ( of het dit waard is). Je hoeft je denk ik geen zorgen te maken dat je je uitkering verliest.

        • Ik heb dinsdag het UWV zelf maar gebeld en zij vertelden dit en eigenlijk klinkt het zo wel logisch. Ik heb het toestemmings formulier ingevuld dat ze mijn medische gegevens naar de arts gemachtigde mogen sturen (doen ze anders toch). Dan hoop ik de dat zij ook tot die conclusie komen. Feit blijft dat zulke ellendige brieven altijd op zaterdag komen en je er dan niets mee kunt behalve lichtelijk gek worden in mijn geval. ?

          • Ik vertel dit nu allemaal wel heel relaxt, maar alleen al bij het schrijven hierover krijg ik net bijna een paniekaanval. Ik weet hoe verschrikkelijk dit is en ik schiet ook helemaal in de stress bij die brieven. Ik heb as maandag weer ren herkeuring WIA, omdat er iets is veranderd in mijn gezondheid( verslechterd) en ik ben als de dood om weer beter gekeurd te worden.
            En waarom vallen die krengen idd altijd zaterdag door de bus 🙁

          • Ai dat zijn ook zeker geen grappige afspraken. Ja eigenlijk moet er een verbod komen op stressvolle zaterdagpost! Heel veel succes alvast maandag, hopelijk valt het een beetje mee.. al weet ik dat dat vast niet het geval zal zijn ?

  4. Sara

    Lieve Nor,
    Kun je me vertellen hoe het is afgelopen voor je en wat jij hebt meegemaakt. Hoop dat het met een sisser afliep voor je. We zitten tenslotte niet voor niets in de WIA!
    Ik heb net zo n brief op de mat gehad en ik heb er hartkloppingen van gekregen!!

    • Hallo Sara,

      Wat later dan gepland maar ik zou je nog vertellen hoe het met mijn ex-werkgever is afgelopen.

      Ze waren een dag te laat met het indienen van het bezwaarschrift, dus alle stress en zorgen werden eigenlijk redelijk snel door het UWV van tafel geveegd doordat zij het bezwaarschrift niet in behandeling hoefde te nemen.

      Toch botert het nog niet helemaal met mijn ex-werkgever. Tot op heden hebben ze nog niets gedaan aan of met mijn herstel en de eventuele re-intergratie van mij weer terug op de arbeidsmarkt.

      Ondanks dat ze eigen risico drager zijn en belast zijn tot 10 jaar na het uitvallen op het werk belast zijn met mijn re-integratie, vinden ze het maar wat mooi dat ik zelf heb gezorgd voor een opleiding met een redelijk grote kans op een baan maar grijpen ze elke kortzichtige reden aan om mij maar niet te hoeven helpen.

      In mijn geval wist ik dat ik ooit weer aan het werk zou (kunnen) gaan, en dat is ook waar ik altijd naar toegewerkt heb. Maar wel ook door wat ‘sturing’ ook zelf om voldoende tijd heb gevraagd om te kunnen herstellen en uiteindelijk een opleiding en aansluitend een baan te zoeken die wel bij mij past waardoor de kans op een terugval een stuk minder wordt.

      Dat je hartkloppingen krijgt van zo’n brief is niet meer dan logisch, waarschijnlijk peuteren ze aan je hele staat van zijn, een van de weinige punten van houvast in je leven op dit moment.

      Ik wil je heel veel sterkte en kracht toewensen, hopelijk loopt het bij jou ook met een sisser af..

      Knuf, Noirona

      • Sara

        Dank je! Wat een geluk, bij mij zijn ze net op tijd helaas..

        Mijn werkgever heeft nooit iets gedaan aan re-integratie, het woord zelfs nooit uitgesproken. Alleen maar tegenzitten op welke manier dan ook.

        Maar goed, ik wacht het af. Zal op dit forum berichten hoe het afloopt. Voor andere lotgenoten.

        Hier word ik alleen maar zieker van dat kan toch niet de bedoeling zijn. Het besef miet komen dan ziek zijn geen keuze is maar een dagelijkse strijd.

        Liefs

  5. Veronica

    beste Noirona, door googlen op trefwoorden vond ik deze blog en het gaat bjjna exact over hoe ik me voel, ik kwam er nu na 1 ,5jr wga achter nadat ik het uwv om een gesprek vroeg om te praten ovetmr hulp bjj reintegreren in de toekomst dat ik naar mijn exwerkgever moet :'( en eender als jij heb ik dezelfde klachten en ervaringen. ik ben superbang . ik wil hen niet vragen om hulp of reintegratie maar ik kan niet zelf alles doen of betalen en het uwv valt af voor mij? :'(

Voel je vrij om te reageren: