Mijn diagnose: Obsessief-compulsieve persoonlijkheids stoornis

Uit mijn psychologisch rapport:

Cliënt scoort op 4 van de 8 items, waarmee ze net aan de stoornis voldoet. Ze richt zich op details en orde en maakt graag lijstjes en schema’s. Ze heeft verder hoge normen ten aanzien van wat goed en fout is. Het kost haar ook moeite om dingen weg te gooien omdat het haar ooit nog eens van pas kan komen. Anderen noemen haar koppig of star.

De obsessief-compulsieve persoonlijkheidsstoornis is beter bekend onder OCD, verder zal ik ook deze afkorting gebruiken. En ja het klopt wel wat er in mijn psychologisch rapport staat. Ik hou van lijstjes, en ook van lijstjes voor lijstjes. Alles op alfabetische volgorde, of op kleur. Strak, recht en harmonieus en patroontjes. En ik denk dat het stukje waaraan ik niet helemaal voldoe bij mij het stuk is om echt van een stoornis te spreken en dat is dat het er voor zorgt dat je dagelijkse functioneren zo beperkt wordt en dat je er last van hebt.

En dat heb ik persoonlijk niet zo erg met deze vorm van mijn OCD, ik vind het heerlijk. Al denkt mijn omgeving daar anders over. Als ik ergens binnenkom en er hangt een schilderij of lijst scheef moet het wel zo’n onbekende omgeving voor mij zijn wil ik hem niet recht hangen. Een gesprek voeren kan dan wel, maar wordt lastig. Vanmorgen bij de huisarts moest ik even wachten. En in de tussentijd heb ik wel even de klok verzet naar de wintertijd.

Ik heb een kast vol knutselspullen, alles is onderverdeeld in bakjes, die logischerwijs weer gelabeld zijn. Mijn vaatwasser ruim ik in volgens een patroon, en in het bestekbakje mag alleen het zelfde soort bestek bij elkaar. Je zult in mijn kast niet twee verschillende soorten borden of glazen tegenkomen. En mochten er een aantal gesneuveld zijn rijdt ik er rustig 30 kilometer voor naar de IKEA om nieuwe te halen.

Op de zorgboerderij kunnen ze er wel om lachen, net als ik. Zo wordt ik steevast geroepen als er lijstjes gemaakt moeten worden. Onlangs nog, moesten de zaden geïnventariseerd worden. Er ontstond een lijst met de naam, hoeveel pakjes we nog hadden maar dat werd al snel aangevuld met wanneer het in de grond kon en of dat dan in de kas moest zijn of in de volle grond, maar ook wanneer het eventueel uitgepoot en uiteindelijk geoogst moest worden. Dit werd later ook nog onderverdeeld per maand en zo kwam het tot een map voor het hele jaar waarin per maand te zien is wat er moet gebeuren in de tuin. Natuurlijk met een kleine slag om de arm in verband met het weer en dergelijke in het tuinseizoen. Zij blij op de boerderij, en ik ook.

In winkels zet ik graag de verpakkingen recht en vouw ik zo ongeveer als enige (lijkt wel) de kleding op na het kijken hoe groot iets valt. Bij het tanken eindig ik op een heel getal, anders tank ik nog even verder, en hier hou ik natuurlijk al rekening mee dat ik hem niet ‘helemaal vol’ gooi, anders valt er niet te spelen met de cijfers op de pomp.

Ondanks dat ik al deze dingen ‘moet’ van mezelf, is het geen ramp als het niet kan of niet gebeurd, ik doe het gewoon graag. En probeer het wanneer nodig is goed te praten door te zeggen dat het makkelijker is.

Anders is het niet zo zeer met de dingen die ik doe maar met de dingen die ik denk. Want OCD beperkt zich niet alleen tot zeer hardnekkige handelingen, maar ook zeer hardnekkige steeds herhalende gedachten. En daar heb ik dan wel degelijk heel veel last van. Zoals ik schreef bij het stuk van de Depressieve Persoonlijkheids Stoornis dat er in het rapport stond dat ik me een fundamenteel onvolwaardig persoon voel. Ik moet, met een beetje schaamte, bekennen dat alle gedachtes die je rond dit thema kunt bedenken al eens als een cd die op repeat staat in mijn hoofd is afgespeeld. En ondanks alle complimenten, alle positieve ervaringen blijkt de OCD het in dit geval nog regelmatig van me te winnen. Ik weet dat het veelal onjuist is wat ik denk, maar het tij keren is me nog niet helemaal gelukt. Hierdoor ben ik vaak wel in gedachten verzonken, wat dan soms wel weer lastig is voor mijn omgeving en mij.

Google is een bron van OCD Heaven en OCD Nightmare soms vind ik het wel eens leuk om te kijken naar de plaatjes, ergeren jullie je ook aan de plaatjes van de OCD Nightmare, en worden jullie net als ik blij van de OCD Heaven? Of kan het je juist bar weinig schelen? Dat laatste zou me soms wel eens fijn lijken. Maar vooralsnog is het niet een van mijn meest bepalende diagnoses.

Na het schrijven van deze blog moet ik denk ik bekennen dat ik een haat- liefde verhouding heb met mijn OCD, en ach in dit geval vind ik dat prima, als de verhouding maar een beetje in het midden ligt 😉

Liefs,
Noirona

2 Comments

  1. Klinkt als vooral een lastige diagnose als het om je denkmanieren gaat. We lastig zo stukje bij beetje te snappen hoe je hoofd werkt.

    En ook wat je hierboven schrijft, voor jou kan ik me voorstellen dat de diagnose gesteld wordt (omdat het voortkomt uit meer dingen), maar als dit je enige diagnose geweest zou zijn, vraag ik me af of hij van waarde zou zijn geweest. Het nut van diagnoses zie ik alleen als er ook last ervaren wordt. Met je aanvulling betreft denken snap ik het wat beter.

    Knap hoe je het beschrijft ook hoe het voor jou werkt.

    xx

    • Dank je wel Sam,

      Als enige diagnose was hij vast niet van groot belang geweest maar samen met de anderen geeft het wel een heel compleet beeld van wie ik ben en wat ik in welke situaties (het liefste) doe. Ik heb namelijk nooit mijn diagnoses als excuus willen gebruiken en accepteren is ook een lastig iets voor mij, en zo heb ik het me regelmatig niet gemakkelijk gemaakt.

      Liefs, Noirona

Voel je vrij om te reageren: