Lezen

Lezen

Naast dat ik erg graag schrijf, lees ik ook erg graag. Althans, lees ik weer erg graag. Jarenlang heb ik nagenoeg geen letter in een boek kunnen lezen. Geblokkeerd door al het gepieker en getwijfel of simpelweg geen concentratie hebben om te kunnen lezen of enorm duf van de medicatie zorgde er niet voor dat mijn liefde voor boeken weg ging maar wel dat de liefde voornamelijk uit frustratie bestond. Immers aan het einde van een bladzijde wist ik niet meer wat er aan het begin van de bladzijde stond. En dat leest niet heel erg prettig.

Ook is mijn interessegebied qua te lezen boeken enorm veranderd, was ik eerder van de heerlijke zoetsappige romans met soms een uitstap naar een drama, of autobiografie en bij hoge uitzondering een thriller. Maar zoals gezegd is dat een beetje verschoven richting ‘vakliteratuur’.

Oké, het klinkt heel erg serieus, en wat voor literatuur van welk vak ik zou moeten lezen weet ik ook niet goed. Maar het klinkt leuker als ervaringsverhalen 😉

Het begon met ‘PIL’ – Mike Boddé, een boek dat Mike schreef als bekende cabaretier over hoe hij zijn depressie overwon. Ik las hem toen ik net durfde toe te geven aan mijn naasten maar bovenal mijzelf dat ik depressief was (en al vele malen geweest was). En als hij het kon overwinnen, dan moest ik dat ook kunnen dacht ik nog. Het boek las heerlijk weg en zat vol herkenning. Alleen voelde ik me een beetje belazerd door het feit dat hij door een simpele ‘wonderpil’ genezen is. En met name omdat ik toen zelf (met artsen) aan het zoeken was naar mijn wonderpil.

Daarna heb ik echt een hele tijd niet gelezen maar werd mijn interesse gewekt door een aankondiging van het boek ‘PAAZ’ – Myrthe van der Meer omdat hij rond mijn verjaardag uitgegeven werd besloot ik mezelf te trakteren op het boek. Ik heb hem verslonden! Ik lag dubbel van het lachen maar heb ook gehuild van herkenning. Ondanks dat ik nooit een PAAZ van binnen heb gezien (gelukkig maar) had het weinig gescheeld en heb ik zelfs heel lang gedacht dat ik daar ooit zou belanden. Door dit boek te lezen kreeg ik een beetje een kijkje in het leven op de PAAZ, en ondanks dat de PAAZ niet (meer) op mijn verlanglijstje staat vond ik het een heerlijk boek om te lezen.

Met een zwak voor Antonie Kamerling begon ik aan ‘Toen ik je zag’ – Isa Hoes, hij was een held uit mijn jeugd, een energieke charismatische man die een schokgolf door Nederland en mij liet gaan met zijn suïcide. In de hoop antwoorden in het boek te lezen, al vraag ik me achteraf af welke antwoorden ik had willen krijgen, begon ik te lezen. Een heerlijk boek waarbij je uiteraard de uitkomst weet maar eigenlijk niet wil weten. Antwoorden vond ik niet. Alleen rees de vraag nog maar meer hoe het kon dat bij twee mensen die zo intens veel van elkaar hielden, er zo’n onbesproken gebied (b)leek te zijn en hij uiteindelijk eenzaam stierf. Of was dat dan ook uit liefde. Ik hoop het maar. En hoop dat hij de rust gevonden heeft die hij zocht.

Met PAAZ in mijn geheugen en het boek van Isa dat net zoveel vragen opriep als PIL zou geen boek meer kunnen tippen,  aan PAAZ, dat me zo liet lachen maar ook zo liet nadenken over psychisch leed tot Myrthe van der Meer met een vervolg kwam met ‘UP’, maar hoe snel ik door PAAZ heen ging, kwam ik maar met moeite bij de laatste bladzijde van UP. Het was denk ik te confronterend te lezen dat ze ondanks haar eerste opname weer op de PAAZ belandde. Maar eenmaal door het boek heen geworsteld te zijn bleek het voor mij ook echt een ‘Must Read’.

Ik lees nog steeds niet echt veel, maar zo nu en dan zie ik een boek voorbij komen dat ik interessant vind om te lezen, en zo bestelde ik gisteren ‘Geluk uit een potje’ – Bram Bakker ondanks dat ik zelf ook ‘volgepompt’ werd met medicatie, denk ik net als Bram Bakker niet dat het dé weg naar Rome is. Een goed hulpmiddel maar niet altijd zonder risico’s en ook hier mag ik weer blij zijn dat het bij mij op het serotoninesyndroom na best goed is gegaan. Ik ben net begonnen in het boek en ben erg benieuwd wat de rest van het boek brengt.

Dan nog wat vraagjes voor jullie, hopelijk vinden jullie het leuk ze te beantwoorden.

  • Lezen jullie veel?
  • En lezen jullie dan ook ‘vakliteratuur’ of liever een ander genre?
  • Heb je leestips voor mij, welk boek kun je me aanbevelen?
  • Mochten jullie bovenstaande boeken gelezen hebben, wat vonden jullie er van?

Liefs, Noirona

26 Comments

  1. Je bent zo goed voor m’n zelfvertrouwen.. ervaringsverhalen benoemen als vakliteratuur. Thnx! Klinkt echt beter en voel ik me minder stom dat ik dat soort dingen lees. <3 'Wat zo'n woordje verschil al kan doen..

    Over de boeken zelf. Ik heb echt nog een enorme stapel boeken liggen die ik wil lezen, maar ik kom er niet aan toe. Mede omdat ik voor school moet lezen en ook omdat ik de rust niet kan vinden in m'n hoofd. Ik begin dat dus inderdaad letters te lezen ipv woorden en dat schiet niet op.

    Wel heb ik zowel PAAZ als UP gelezen, PAAZ vond ik sterk. UP al heel wat minder.. ook omdat het duidelijker was dat ze bepaalde situaties door elkaar verweven had om een mooie verhaallijn te maken. (dus ook situaties gebruikte van de twee jaar voor haar tweede opname). Het maakt het wat mij betreft ongeloofwaardiger.

    & ik kan mij je frustratie voorstellen over dat boek pil. Ik heb zelf ook een keer een eetstoornisboek gelezen waarin ik mij best herkende, het laatste hoofdstuk wordt ze genezen door haar geloof en toen was het klaar. Vond het gelijk geen leuk boek meer.

    Op mijn lijstje qua vakliteratuur staan nog:
    En Atypisch, geschreven door een jongen met ASS-asperger.
    & nog een heleboel 'echte' vakliteratuur betreft biologie, scheikunde etc. Heel interessant, maar niet echt iets waar m'n hoofd zich op wil richten jammer genoeg.

    Ik zal eens in m'n kast kijken of er nog iets tussen staat wat ik je kan aanbevelen. Ben heel benieuwd wat je van dat boek van Bram vind!

    • Hoi Sam,

      Ik moest zo hard lachen om jouw eerste zin. Fijn te horen dat ik goed voor je zelfvertrouwen ben 😉

      Ik had het precies wat jij over dat boek van eetstoornis schrijft, het was meteen hem leuk boek meer. Oké genezen graag maar niet met zo iets ongrijpbaars terwijl ik (en jij tijden zitten te worstelen).

      Welke opleiding volg je? Lezen voor school vond ik ook nooit leuk hoor. Maar ja het moet nou eenmaal soms 😉

      Ik ben ook erg benieuwd naar het boek van Bram. Het begon sterk. Ik ben vandaag de hele dag weggeweest dus vanavond naar weer verder lezen. Ik hou je op de hoogte.

      X.

      • De boeken voor biologie en scheikunde zijn vooral interesse. Ik ben nu bezig met havo/vwo en wie weet dat ik er straks nog wat mee wil doen. Ik ben een beetje een biologiefanaat.. behalve dan dat die boeken er nog liggen. 😉

        Ik wordt graag op de hoogte gehouden over het boek. Ik hou wel van kritische boeken, dus ben benieuwd hoe dat boek is.

        Zelf vond ik mooie boek uit m’n serie ‘waargebeurd’:
        Ik heb gelogen
        http://www.bol.com/nl/p/ik-heb-gelogen/1001004011851736/?Referrer=ADVNLGOO002008J-G-22321316175-S-69259941884-1001004011851736
        Weg was ze
        http://www.bol.com/nl/p/weg-was-ze/1001004006516450/
        Niemandsland
        http://www.bol.com/nl/p/niemandsland/1001004005511710/

        Wel wat oudere boeken al zie ik. 😉 Op de link kun je zien wat voor boeken t zijn.

        Keep me posted!

        xX

        • Ik vond en vind biologie erg boeiend. Waren ongeveer mijn enige hoge cijfers op de middelbare school. Maar goed school en ik vonden elkaar niet zo leuk.
          Wat zou je graag willen worden als je groot bent met biologie/scheikunde? 😉

          Ik ga eens kijken naar de links. En ik hou je uiteraard op de hoogte van het boek van Bram.

          Xx

      • Haha. Als ik later groot ben.. heerlijke benadering! 🙂

        Ik heb werkelijk geen idee. Ik zou dit jaar beginnen aan de studie Natuur- & Milieuwetenschappen, maar dat heb ik afgeblazen. Het liefst wil ik puur biologie studeren. Maar ik heb geen idee wat ik er mee wil als ik later groot ben. 🙂 & de vraag is of studeren ’t nog gaat worden binnen de omstandigheden.

        Wat doe jij eigenlijk? Welke richting?

        • Of het wel of niet doorgaat. Want ik begrijp dat het niet altijd makkelijk is. Maar dromen moet je houden! Altijd!

          Ik ben al ‘groot’ (midden 30) en heb het idee mijn leven vergooid te hebben met al mijn depressies en slechte beroepskeuzes. Daarnaast was school dus niet mijn beste tijd. Ik ben lang gepest en vond het leven buiten school (bij de paarden) veel leuker.

          Momenteel ben ik afgekeurd voor 80 – 100% op psychische gronden maar hoop uiteindelijk echt weer te gaan werken. Momenteel ben ik vrijwilliger op een zorgboerderij, daarnaast help ik veel op de school van de kinderen en ben ik actief bij de voetbalclub (ook van de kinderen). Daarnaast zorg ik alleen voor mijn kinderen en huisdieren. Dan is bij mij ook echt het lontje op. Momenteel ligt mijn focus bij mijzelf (na de operatie) en mijn kinderen. En dan hoop ik zo (snel mogelijk) weer aan het werk te kunnen op verantwoorde wijze.

          Maar voordat ik mij ziek moest melden werkte ik in de beveiliging.

          • Inderdaad en zo is het maar net. 4 jaar geleden moest ik stoppen met werken. Crisisdienst, ongeveer jaar thuis gezeten en daarna reïntegreren, omdat ik niet meer mocht/kon terugkeren bij mijn werkgever. Maar met het reïntegreren werkte ik mezelf (weer) over de kop. Uiteindelijk ritme gevonden en moest ik stoppen na bijna een jaar vanwege bezuinigingen. Daarna op de boerderij begonnen en daar nu bijna 2.5 jaar met veel plezier. En n kijk nu, het gaat over de linie best goed met mij en zelfs gevraagd voor de cliëntenraad. Ooit komt er iets leuks en passends op mijn pad. Daar ben ik van overtuigd.

  2. Ik lees veel met vlagen (afhankelijk van mijn energie) en dan bij voorkeur in de trein. Paaz en up heb ik verslonden en zelfs nog in turbostand gelezen vlak voor mijn opname als “voorbereiding”. Zulke boeken interesseren me heel erg, maar ik lees ook graag andere boeken. Toen ik je zag heb ik klaarliggen, maar daar ben ik nog niet in begonnen. Ben benieuwd!

  3. Toevallig zeg. Of eigenlijk niet natuurlijk…. Ik heb namelijk net deze maand Toen Ik Je Zag gelezen en ben nu in PAAZ bezig en UP ligt hier ook al klaar. Ik ben ook wel benieuwd naar het boek van Mike Boddé. Toen ik je zag vond ik zo raar om te lezen. Het einde blijft onwerkelijk. Ik keek de volgende dag de documentaire over Antonie Kamerling gemaakt door Coen Verbraak. Mooie aanvulling op het boek. Wel een aanrader als je die nog niet gezien hebt.

    • Ik heb de documentaire ook gezien. Inderdaad eenn prachtige aanvulling. Het verdriet en de onmacht van de nabestaanden greep me enorm aan. De documentaire en nog een paar voorvalletjes in die week zorgden er zelfs voor dat ik even aan het wankelen ben geweest. Ik schreef er over in mijn blog ‘schuldgevoel’. Heb je ook de uitzending van RTL Late Night na de documentaire gezien. Daar werd er ook nog even over gesproken met de zus van Antonie.

      Het begin van PIL van Mike Boddé vond ik echt goed, maar het einde zo’n deceptie. Maar dat vind ik al gauw met boeken. Ze zouden oneindig moeten zijn. Altijd blijven er vragen of verhaallijnen over 😉

  4. Dwarrel

    Ten eerste Noirona, een mooi stukje wat je weer fantastisch hebt verwoord.
    Ik las altijd veel en graag, soms een boek per dag. Maar door het vele gepieker lukt het mij nu nauwelijks. Vroeger las ik veel literatuur, later weer meer thrillers. Ik ben al een jaar bezig met het laatste boek van Dan Brown, maar dit is voor nu denk ik te zwaar. Daarom heb ik onlangs het deel 2 gekocht van de Dinsdagvrouwen, heel vermakelijk. Boeken m.b.t. onze problematiek heb ik nog niet gelezen. Ik zou heel graag de borderlinedans willen lezen. Misschien nu nog te confronterend, misschien juist wel goed. Ik blijf dit lastig vinden.

    • Hoi Dwarrel,

      Goed weer iets van je te lezen. Ik hoop dat het goed met je gaat.

      Erg herkenbaar dat lezen met meer lukt. Voor mij werd het echt een frustratiepunt. Wellicht dat later het boek uitlezen je wel lukt. Een poosje heb ik ook wat columns gelezen van Daphne Deckers bijvoorbeeld. Omdat die verhalen zo kort zijn maakte het niet uit of mijn concentratie het beste te vergelijken viel met dat van een pinda. Omdat het hele verhaal op 1 pagina staat.

      De borderlinedans klinkt mooi. Ik zal er eens naar kijken.

      Knuffel, Noirona

  5. Hey Noirona,

    Bedankt voor je post. Ik ben blij dat je het ‘vakliteratuur’ noemt. Het mag inderdaad in een vakje apart geplaatst worden, naar mijn gevoel. Ikzelf lees tegenwoordig ook heel veel. In het begin en tijdens mijn depressie lukte mij dit ook niet. Het lezen van 1 pagina leek uren te duren en meestal kon ik ook niet navertellen wat ik nu eigenlijk gelezen had. Nu de depressie wat voorbij is, lukt het me terug en ik hou er echt van om me terug te kunnen inleven in verhalen.

    Van uw lijstje las ik alleen nog maar PAAZ en mijn mening erover is hetzelfde als die van u. Leuk boek, hilarisch met momenten maar ook soms zo enorm triest. Ikzelf heb ook in een PAAZ-afdeling gezeten voor een tweetal weken en kon dus ook wel heel veel herkennen.

    Enkele aanraders die ik u nog kan geven zijn “Prozac Nation” van Elizabeth Wurtzel, “Shoot the Damn Dog” van Sally Brampton en “It’s kind of a funny thing” van Ned Vizzini.

    Lieve groeten,
    Nikki

    • Hoi Nikki,
      Fijn dat het lezen jou wat beter gaat dat betekend immers dat het het beter met je gaat. Ik hoop dat het nog lang lukt om te lezen.
      Ik ga eens Googlen op je titels. Dank je wel…
      Lieve groet terug.

Voel je vrij om te reageren: