Het Peyton Heart Project. #1

Een van de eerste foto’s op mijn Instagram account werd al snel, terwijl ik nog nauwelijks volgers had leuk gevonden door peyton_heart_project, nieuwsgierig als ik ben wilde ik wel eens weten wie er achter dat account zat. Het bleek een account te zijn van een project dat in Amerika begonnen is na aanleiding van de in de herfst van 2014 aan suïcide overleden 13 jarige jongen Peyton James, hij werd jarenlang gepest en het was hem teveel geworden.

Dit project is in het leven geroepen om, voornamelijk jongeren, te laten weten dat ondanks dat het leven zwaar kan zijn ook zijn mooie momenten heeft. Alle hartjes worden met de hand gemaakt en voorzien van een label met een tekstje en de verwijzing naar het Peyton Heart Project in het openbaar achter gelaten. Dit om de aandacht te vestigen op de vele jongeren die geen andere uitweg meer zien dan suïcide maar ook dat pesten een veel langere nasleep en grotere gevolgen heeft dan alleen die duw of de pijnlijke woorden. Het tekent mensen vaak voor de rest van hun leven. Maar belangrijker nog dat er hoop is, er komen betere dagen. En dat vind ik een mooi gegeven.

Natuurlijk is pesten en suïcide (onder jongeren) niet alleen een Amerikaans probleem. Ook dichter bij huis zijn er veel jongeren die denken aan suïcide, of er zelfs naar handelen en een poging doen omdat ze het leven niet meer aan kunnen. Elk leven, jong of oud, verloren aan suïcide is er een teveel.

Nu denk ik niet dat ik de wereld kan veranderen, ik kan niet het pesten in de wereld stoppen, hoe graag ik dat ook zou willen. Wat ik wel kan doen is het dichter bij mezelf zoeken. Mijn omgang met anderen proberen te veranderen. Wat vaker iemand oprecht groeten of helpen waar ik kan.

“A simple act of kindness can make a tremendous impact on a person’s life”

Dat heb ik zelf in het verleden ook wel ervaren, op de momenten dat het slecht

Mijn eerste gehaakte hartje dat ik ergens neergelegd heb.

gaat kan een glimlach of een schouderklopje je door de dag heen helpen. En is sommige gevallen kan dat cruciaal zijn. Nadat ik een tijdje lang sjaals ‘gedropt’ heb voor De Anonieme Sjaal, lukte me dat niet echt meer door het tijdgebrek en de kosten van de wol/garen voor een sjaal. Maar de gedachte achter dit Peyton Heart Project staat me erg na aan het hart en daarom ga ik in 2016 elke week een hartje droppen.  Misschien worden het er wel meer, maar overschatting is ook een slechte eigenschap van mij, dus ik begin met een doel dat ik halen kan.

 

Ik zal ze haken en voorzien van een label en achter laten op verschillende plekken, hopelijk brengt het een beetje licht waar het (soms) donker is.

Wil je ook (eens) meedoen aan dit project, kijk dan op The Peyton Heart Project voor meer informatie, ideeën om de hartjes te maken en printbare labels.

Liefs, Noirona

P.s. Mocht je op deze pagina gekomen zijn omdat je veel denkt aan suïcide, het leven zwaar vind maar niet weet wat je moet of kunt doen? Neem contact op met 113online.nl want je gelooft het vast niet (altijd) maar de wereld is mooier met jou! ♥

113

2 Comments

Voel je vrij om te reageren: