Het einde van mijn comfort zone

​Het einde van mijn comfort zone is bereikt, begin ik dan nu met leven? Of stop ik met geleefd worden? In ieder geval zit ik nu in meerdere situaties die compleet nieuw voor me zijn. Dat is spannend maar ook beangstigend. Ik kan en mag zelf stappen maken, fouten maken en opnieuw beginnen.

Maar als een aantal van deze stappen niet alleen over praktische zaken maar ook, en misschien is dat nog wel enger, over mijn vrijheid maar ook zoektocht naar nabijheid gaat is de chaos voor mij compleet.

Zoals jullie weten wil ik graag een opleiding tot ervaringsdeskundige gaan doen. De opleiding start bijna en ik zit nu in de voorgesprekken fase. Het is een erg intensieve opleiding van een jaar. Maar het is dusdanig intensief dat ik veel activiteiten die ik zorgvuldig opgebouwd heb in mijn systeem nu (tijdelijk) gedag moet zeggen en dat vind ik heel erg lastig.

Ik ben een gewoontedier, het liefst hou ik alles zoals het is, maar dat brengt me niet verder. En gaandeweg is er natuurlijk al voldoende veranderd anders was ik sowieso niet in staat om deze opleiding te kunnen/ willen gaan doen.

Zo had ik vandaag een gesprek op de dagbesteding, dat ik voorlopig niet kan komen. En als ik inderdaad kan deelnemen aan de opleiding dan wordt het nog lastiger. Waar ik moeite had om dit aan te geven bij de dagbesteding schoot mijn begeleidster mij vanmiddag ten hulp. En uiteraard was ik er al dagen zenuwachtig voor, wat totaal niet nodig was! Er werd super goed op gereageerd maar zelfs ook al vanuit gegaan. Terwijl ik alleen maar bezig was met hoe verschrikkelijk ik het zou vinden dat ik niet meer kan komen, waren zij alleen maar trots en blij dat ik zo ver gekomen ben…

Ook zit ik met het volgende een beetje in mijn maag. Ik zou graag wat opener willen zijn op mijn blog, ik hoor jullie denken. Nóg opener?. Nou ja opener is misschien een verkeerd woord. Minder geheimzinnig dan in sommige gevallen. Al ben ik maar over 1 ding geheimzinnig op mijn blog, en dat is mijn identiteit.

Al maanden voel ik dat ik mijzelf, de dame achter Noirona, kenbaar wil maken. Dat mijn nickname in eerste instantie een veiligheid was om te kunnen schrijven wat ik wilde, zonder dat iemand mij wellicht zou herkennen, of zichzelf zou herkennen als ik over iemand ander schreef merk ik nu dat ik het vaak alleen maar lastig vind worden dat ik om mijzelf heen moet schrijven. Juist nu er zoveel is om trots op te zijn. Zelfs al is het deze mindere periode. Maar ik durf niet goed…

En dan is er nog een dingetje gaande, hebben jullie destijds de blog gelezen over mij en de liefde? Het is een ingewikkeld iets met mij, zeker toen ik (op mijn blog, en bij een aantal dierbare vriendinnen) uit de spreekwoordelijke kast kwam. Ik vond het niet zo’n probleem om in de kast te zitten, immers een relatie lag toch niet in het vooruitzicht. Maar nu zijn de kaarten anders geschud, ik ben voorzichtig aan kennis aan het maken met een leuke dame. Maar wat is het nieuw, en eng en spannend tegelijk. Niet alleen om iemand te leren kennen, maar daarbij ook te beseffen dat de kastdeur wellicht sneller dan verwacht open gaat.

Ik probeer het maar stap voor stap te bekijken, ik heb de wijsheid niet in pacht, en weet niet wat de toekomst brengt. Maar mochten jullie je afvragen waarom ik zo stil ben, dan ben ik bezig met het ontrafelen van de chaos in mijn hoofd en in mijn leven.

Liefs, Noirona

 

4 Comments

  1. Ooh wat spannend, maar ook leuk dat je voorzichtig stappen zet in relaties. Uitzoeken wat bij jou past en wat jij prettig vind in een partner.. neem de tijd en hoop ook veel plezier in je zoektocht. ♡

    Ben ook benieuwd of je je blog uiteindelijl opengooit. Ik heb zelf soms ook wel twijfels (ik dan vooral op IG), maar kan me voorstellen dat het best een vervolg stap kan zijn in je ontwikkeling. Je mag er zijn, met je mitsen en maren en je mindere periodes.. maar ook je goede stappen en mijlpalen. En de nieuwe jij mag er zijn en juist misschien nu wel fijn als frisse start, de nieuwe jij en niet alleen de jij die kilo’s verloren bent, maar jij als veel meer. Het enige waar je goed over moet nadenken is wat je wilt delen met je toekomstige werkgever bijvoorbeeld? Je gaat die hoek in, dus dat hoeft niet zo’n probleem te zijn, maar t is wel goed om bij stil te staan. Je kunt jezelf ook onder pseudoniem houden, maar wel je foto etc delen.. zodat mensen niet via google bij jou komen, maar alleen perongeluk en dat lijkt me dan al minder erg en heb je toch wat meer vrijheid.

    Er kan zoveel. Maar doe vooral waar jij je prettig bij voelt op jou tijd.

    ♡♡

    • Hoi Sam,

      Zeker spannend, heel erg spannend zelfs. Ik riep een aantal maanden geleden nog om het hardst dat ik nooit geen relatie meer wilde. En daarnaast het niet alleen maar riep maar er ook echt van overtuigd was dat ik het prima alleen kon redden, ik en de kinderen tegen de rest van de wereld.

      Wat jij schrijft over het open gooien en mijn toekomstige werk, dat is inderdaad een puntje waar ik mee zit. Als ervaringsdeskundige is het natuurlijk de kracht van je eigen ervaring dat helpt mij je functie in de zorg. Maar daarnaast is het ook nog wel, dat er op mijn blog natuurlijk heel veel gedeeld is. Wat misschien niet allemaal erg bestemd is voor alle lezers (werkgevers en aanverwanten). Maar om nou al mijn blog berichten te gaan nalopen en kijken wat wel kan blijven staan en wat niet vind ik ook niet prettig. Want dan gaat het hele fundament van deze blog weg.

      Lastig dus. inderdaad is het een idee om wel met een foto maar niet met naam in de openheid te treden. Maar volgens mij is Google Image daar wel weer handig mee. Maar goed wie zou nou mijn foto door Google Image heen gooien?

      Liefs, Noirona

  2. ja dat kan inderdaad, je kunt zoeken op foto, niet altijd vind je dan wat je zoekt, maar toch.

    Ik heb nog geen idee wat het ergste is dat kan gebeuren, dat probeer ik te bedenken, maar ja een compleet antwoord krijg ik daar zelf toch niet op.

    Offline of mijn blog op privé zetten kan inderdaad ook nog, zou ik ook zonde vinden maar het is een mogelijkheid.

    X.

Voel je vrij om te reageren: