Druk weekend.

druk weekend

Nadat het vorige week niet zo goed ging zag ik erg op tegen dit weekend, hij was immers redelijk druk gepland. Zeg maar gerust té druk. Maar ik weet ook dat afleiding goed is en er voor zorgt dat ik niet veel te piekeren heb dus met frisse tegenzin begon ik aan dit weekend maar nu het weekend bijna afgelopen is, en ik toch alles heb gedaan dat vooraf in mijn agenda stond ben ik best blij.

Gisterochtend stond als eerste een voetbalwedstrijd van mijn zoon op het programma, knap gespeeld, leuk gewonnen maar toch heel erg vroeg mijn bed uit moeten en in de kou langs de lijn staan met nog heel veel mensen die meestal ook nog wel een praatje willen maken. En op de momenten dat het niet zo goed gaat kosten vooral die gesprekken mij heel veel energie. Na de wedstrijd van mijn zoon mocht mijn dochter ook een wedstrijd spelen. Ik was erg blij dat het beide thuiswedstrijden waren en er niet nog een autorit bij hoorde. Maar de wedstrijden van mijn dochter duren twee keer zo lang als van mijn zoon, en dat betekend dus nog meer langs de lijn staan en nog meer mensen die een gesprek willen voeren. Maar volgens mij is het redelijk gelukt om de gesprekken te verstaan, te volgen en vriendelijk te antwoorden. Missie geslaagd dus..

Daarna was het tijd om boodschappen te doen, wat ik alleen niet wist was dat er een Sinterklaasmiddag in het winkelcentrum was, met een fanfare, pieten en ontelbaar veel schreeuwende kindertjes.. En dat zijn de momenten waarop mijn energie uit mij gezogen wordt, ik raak het ‘overzicht’ kwijt en zou ik het liefst in een gat in de grond verdwijnen. Gelukkig is het me gelukt om zonder paniekaanval de winkel, met boodschappen, weer te verlaten.

Niet veel later stond er een bijeenkomst gepland, ik heb jaren geleden een cursus gevolgd, en 1 á 2 keer per jaar ontmoeten een aantal mensen die dezelfde cursus hebben gedaan elkaar, om er over van gedachten te wisselen en gezellig samen te zijn. Eigenlijk was mijn energie al op. Maar omdat ik wist dat deze middag ook energie zou geven heb ik toch mijn kinderen naar mijn ouders gebracht en ben ik gegaan. Het was heel erg leuk en fijn om de mensen weer te zien. Zeker omdat ik 2 voorgaande keren niet kon gaan. Na afloop kwam er zelfs iemand naar me toe om me te vertellen dat ze me er zo goed uit vond zien in vergelijking met 1,5 jaar geleden. Dat ik meer ‘open’ de wereld in kijk en zelfs straal. Hier had ik totaal niet op gerekend, maar vond ik uiteraard zeer lief en heb haar vriendelijk bedankt.

Alsof het nog niet genoeg was kon ik ook niet onder een tripje naar de IKEA uit, ook al lang geleden afgesproken om met de kinderen en een vriendin heen te gaan dus voor mijn gevoel kon ik daar niet onder uit, al maak ik het me op zulke momenten denk ik toch echt moeilijker dan strikt noodzakelijk. IKEA ging gelukkig ook goed, het was rustig en we hadden beide niet veel nodig dus voor we het wisten waren we weer thuis.

En eenmaal thuis ben ik als een blok in slaap gevallen, dat was dan wel weer het positieve punt na zo’n drukke dag, al een paar weken slaap ik onrustig en kort en heb ik veel nachtmerries. Maar daar was afgelopen nacht gelukkig dus niets van te merken.

Vanmorgen ben ik na het ontbijt met de honden en kinderen naar het bos gegaan, even een frisse neus halen en een beetje stappen door de natuur en om mijn gedachten mee laten voeren door de wind. Want voor vanmiddag stond er de wedstrijd van de Nederlands vrouwen elftal tegen Japan op het programma met een grote groep van de voetbalvereniging, een flink stuk rijden waarvoor ik ook ingedeeld was als chauffeur, had ik net na aanloop van de wedstrijd de gedachtes aan een eventuele aanslag kunnen parkeren door te denken dat ze vast niet naar Volendam zouden komen werd de volgende angst veroorzaakt door het slechte weer en ‘Code Oranje’. De wind huilde en was verschrikkelijk sterk en de touwen van de boten sloegen tegen de masten toen we vanaf de parkeerplek naar het stadion liepen. In het stadion was het nog wel te doen, ik heb oprecht genoten van de wedstrijd, dochterlief heeft nog wat handtekeningen gescoord en daarna zijn we richting huis gereden. Naast dat het hard waaide was het ook heel erg hard gaan regenen en inmiddels donker. Mijn carpoolmaatje vond me zo rustig en beheerst autorijden maar achteraf moet ik toch echt bekennen dat ik met klamme zweethandjes en behoorlijk wat angst de auto naar huis heb weten te sturen.

Voor nu is het weekend voorbij, ik ben trots en blij dat het allemaal gelukt is, maar voor volgend weekend graag een iets rustiger programma 😉 Aankomende week staan er nog wel wat spannende activiteiten op het programma maar ik hoop dat dat ook goed zal gaan, en stiekem hoop ik ook dat de donkere wolk geschrokken is van dit positieve weekend. De tijd zal het leren….

Liefs,
Noirona

In mijn agenda voor de komende week:
Maandag: afspraak met mijn psychologe
Dinsdag: afspraak met mijn huisarts i.v.m. mijn bloeddruk na het stoppen van de bloeddrukmedicatie
Woensdag: met de klas van mijn zoon naar een Sinterklaasfeest
Donderdag: afspraak met mijn ambulant begeleider
Vrijdag: Sinterklaas komt op school.

Daarnaast: hopelijk 2x naar de zorgboerderij > sporten > surprise maken met mijn dochter > auto naar de garage (volgens mij ligt mijn uitlaat nog in Volendam) > 3x voetbaltrainingen met de kinderen > de verbouwing aan mijn huis die maar voortduurt.

4 Comments

  1. Hahaha.. heerlijk die laatste opmerking over de zwarte wolk.

    Wat knap dat je alles aangegaan bent en wat enorm fijn dat je aan het eind er zo’n fijn gevoel aan overgehouden hebt! Goed dat je er over geschreven hebt.. mocht je gaan twijfelen, kun je het nog weer terug lezen.

    En petje af dat je door dit weer gereden hebt. Mn moeder was ook onderweg vanavond, rit van meer dab 2 uur met een pitstop bij mij. Was echt opgelucht toen ze liet weten dat ze thuis was. Wat een wind.. :-!

    Hoop dat t weer komende week wat minder onstuimig is. Succes in elk geval met je activiteiten! ♡

    Ps; dat volgen gaat niet. Hoewel ik je volg, ontvolgt, weer volg.. je komt maar niet terecht in mn nieuwsoverzicht. Het laatste bericht daar is van instagram. Mail tot nu toe ook niet. Dan moet ik ook wel bekennen dat ik totaal geen verstand van dat soort dingen heb. Weet ook niet of je andere volgers er ook ‘last’ van hebben? Zal zo m aanvinken hieronder, kijken of dat helpt. ^^

    ☆Sam

    • Goedemorgen Sam,

      Dank je wel, en juist omdat het zo goed ging heb ik het beschreven dan kan ik het zoals jij schrijft later terug lezen op de momenten dat het minder gaat.

      Het was echt ernstig om te rijden, gelukkig is je moeder ook veilig thuis gekomen!

      Ik zag net een bericht dat het volgen je toch gelukt is. Ik hoop dat het zo goed blijft, anders hoor ik het graag.

      Ik wens je een fijne maandag.
      Xx

Voel je vrij om te reageren: