De eerste week school zit er op..

Ik weet niet of ik over elke week ga bloggen maar over zo’n eerste week valt natuurlijk veel te vertellen, dus vandaar deze blog.

Afgelopen maandag begon ik aan mijn opleiding tot ervaringsdeskundige. Een droom werd werkelijkheid, al bleek het in eerste instantie toch een kleine persoonlijke nachtmerrie te worden. Na mijn ongeluk waarbij mijn auto total loss was en de auto die ik daarna kocht binnen een week stil stond was mijn vertrouwen in mijzelf en in auto’s tot ongeveer het nulpunt gedaald. Maar voor de opleiding moet ik toch echt elke dag een uur rijden, enkele reis. Zweethanden, angstgedachten en ga zo maar door tijdens de eerste dagen. Ik wist ook totaal niet waar ik wezen moest en waar ik kon parkeren. Nou ja ik dacht te weten waar ik kon parkeren, maar dat bleek achteraf niet gratis te zijn. En zo zat ik de maandag dus alles behalve lekker in de klas. Bang voor een flinke prent, een wielklem of bij terugkomst een briefje op de plek waar de auto hoorde te staan met “Jammer joh, als jij zo stom bent je auto ergens te parkeren waar het niet mag, slepen wij hem weg” .

Mijn auto stond er nog, heb ook nog geen bon gevonden gelukkig. Uiteindelijk heb ik een parkeerplek gevonden, maar dat is wel ruim een kwartier lopen, en op drukke dagen is de kans dat ik daar nog kan staan ook heel klein. Deze week lukte het nog wel, maar voor nood ga ik toch op zoek naar een vouwfiets, zodat ik eventueel verder weg kan parkeren en kan fietsen naar school.

Ook zat ik met mezelf een beetje in een loyaliteitsconflict, ik wil de studie graag volgen maar vind het ook enorm moeilijk dat ik mijn kinderen dan zo weinig zie en daarnaast ook nog eens ver van huis ben als er iets aan de hand is. En daarnaast vind ik het kennelijk echt heel erg lastig om veel te zitten, ik ben een bezige bij, en dan is dit heel erg lastig, dus dat probeer ik nu maar op te vangen door in de lunchpauze een rondje te gaan lopen, zodat ik toch nog wat in beweging ben tussendoor.

Maar de groep is leuk, gemêleerd maar fijn. 21 leerlingen, iets meer vrouwen dan mannen en ieder met hun eigen ervaring op het gebied van GGZ of verslaving. We zijn allemaal best verschillend maar hebben ook allemaal de gemeenschappelijke deler van de ervaring en de wil om er in de toekomst iets mee te doen.

In de eerste (introductieweek) kregen we een uitleg over hoe de opleiding in elkaar steekt en gingen we in groepjes van 2 uiteen om elkaar te interviewen, en daarna moesten we elkaar voorstellen voor de klas. En dat is toch best eng voor een groep die je niet kent.

De eerste week stonden ook de verschillende herstelverhalen van de diverse coaches op het programma, en dat is natuurlijk wel heel erg fijn dat de ervaringsdeskundigheid overal door de opleiding heen sijpelt.

We kregen een les in leerstijlen (wat voor leerling ben jij en welke methode werkt voor jou goed) en time-management. En dat was nog wel een dingetje om aan te werken. Ik heb voor mijn gevoel te veel prioriteiten op me genomen. Inmiddels is dat wel iets minder. Maar waar ik het idee heb dat ik superwoman moet zijn loop ik soms mijzelf voorbij. En dat gaat dan uiteraard ook tijdens deze opleiding nog wel eens gebeuren.

Ook stond ons eigen herstelverhaal centraal, we kregen een half uur de tijd om een (gedeelte van) een persoonlijk herstelverhaal te schrijven, en daarna kregen we twee minuten de tijd om dat te vertellen of uit te beelden. En dat is best lastig als je bedenkt dat ik normaal met gemak vijf kwartier in een uur kan praten. Maar ik heb mijn verhaal aardig kunnen doen zeker als je beseft dat er gewoon een wekker meeloopt te tikken op de achtergrond.

Deze eerste week konden we ook aangeven welke coach we zouden willen of dat dat niet uit maakt. De coach helpt je door je opleiding heen en ik kan me zo indenken dat er dan mensen een voorkeur hebben. Zo heb ik ook een lichte voorkeur maar is het ook prima als ze daar niet aan kunnen voldoen. De leerlingen worden namelijk naar rato verdeeld onder de twee coaches.

Ook zijn we bezig geweest met het opstellen van de waarden en normen in de groep, hiervoor gingen we in groepen uit een en moesten we ook onze waarden en normen hierin verdedigen voor de groep.

Al met al is het een enorme hectische, drukke, stressvolle week geweest maar ben ik hem geloof ik best goed doorgekomen, vanaf hier wordt het denk ik alleen maar makkelijker.

We starten nu met week twee en daar ben ik erg benieuwd naar.

Wordt vervolgd dus…

Liefs,
Noirona

Bij het opstellen van de waarden en normen werd onderstaand filmpje getoond, van wormen en naarden. Ik heb dubbel gelegen van het lachen. Vandaar dat ik hem ook maar even hier plaats.

2 Comments

    • De rest woont allemaal dichtbij of gaat met het ov. Dat is voor mij geen optie, dan ben ik 2 uur onderweg. En dan zijn mijn kinderen nog langer alleen. Er is 1 dame die ook met de auto komt en die had/heeft het zelfde probleem.

      Ik wens jou ook een hele goede week… 😙

Voel je vrij om te reageren: