Dag vriendinnetje ❤

10 januari 2006 ging ik voor een vriendin bij het plaatselijke dierenasiel kijken. Zij zocht een hond en ik had in het verleden een aantal jaren in het betreffende asiel gewerkt.  Om te kijken of de lange rit voor haar niet voor niets gemaakt zou worden ging ik alvast even bij het hondje gaan kijken en er een rondje mee lopen.

Ze was met nog 4 andere honden en 5 katten in beslag genomen nadat de eigenaresse niet meer thuis kwam en het voer dat de buurvrouw door de brievenbus moest gooien op raakte en zij de dierenbescherming belde.

*Only know you’ve been high
When you’re feeling low
Only hate the road
When you’re missin’ home*

Samen met mijn toen tweejarige dochter pakten we haar aan van de medewerker van het dierenasiel en liepen een stukje het bos in.

Constant keek ze naar me, en als ik naar haar keek kwispelde ze. En toen mijn dochter haar wilde aaien vond ze het wat eng maar keek me aan en toen ik haar vertelde dat het goed was liet ze zich gewoon aaien.

Ik wist uit het verhaal dat ze met katten kon, zelf had ik op dat moment, en nu nog steeds, twee katten. Ik woonde net weer twee maanden in mijn eigen huisje met mijn dochter en een hond in huis zou geweldig zijn.

*You see her when you close your eyes
Maybe one day you’ll understand why
Everything you touch surely dies*

Ik belde de vriendin en zei haar dat de hond niets voor haar was maar dat ik haar zelf zou adopteren. Ze was daar niet zo blij mee maar gunde ons alle geluk met haar.

Anderhalf uur later zat ik met haar in ons huis. En het voelde meteen zo vertrouwd. Overal waar ik ging was zij ook. En na nog geen week liep ze al los mee over de heide.

Ondanks dat ze een tijdje heeft moeten knokken voor haar eten liep mijn dochter toen we haar net hadden een keer langs haar heen richting de gang terwijl ze aan het eten was . Ze keek mijn dochter aan, liep naar haar mand en wachtte net zo lang tot mijn dochter weer in de kamer was voor ze weer verder ging eten. (overigens niet iets om thuis uit te proberen, normaal mogen mijn kinderen, nog steeds niet, bij mijn etende dieren in de buurt komen. Maar dit keer was ik te laat met reageren en zag ik dit gebeuren.)

*Staring at the ceiling in the dark
Same old empty feeling in your heart
‘Cause love comes slow
And it goes so fast*

Vanaf dag 1 leek ze me dankbaar omdat ik haar meenam uit het asiel. Ze was als een puppy zo blij zodra ik thuis kwam, of ik nu de halve dag weg was geweest of maar 5 minuten.

Ze was en bleef bij me tijdens mijn depressies, samen lagen we hele dagen op de bank, ik hoopte dat mijn wereld verging, zij hoopte dat ik me weer beter zou voelen.

Ze stuurde me er op uit om met haar te wandelen, van de momenten dat het einde van de straat nog te ver leek tot de vele kilometers die we op de momenten dat het goed met mij ging maakten.

Ze bracht me in contact met andere mensen op de momenten dat ik bang was voor de hele wereld, en alle mensen om me heen, gewoon door haar aanwezigheid.

*Well you see her when you fall asleep
But never to touch and never to keep
‘Cause you loved her too much
And you dived too deep*

En die aanwezigheid moet ik nu missen. Vorige week moest ik haar laten gaan. Hoe graag zij geestelijk nog bij ons wilde zijn, lichamelijk kon ze het niet meer aan. Haar innerlijke puppy werd ingehaald door de tijd en ouderdom. Ze vond de het al een tijdje niet meer leuk om te wandelen, waar ze eerder nog sneller dan ik bij de voordeur stond moest ik haar nu uit haar mand tillen en viel ze tijdens de wandelingen steeds om. Nadat ze vorige week donderdag een ongelukje had gehad terwijl ik aan het werk was moest ik tot de pijnlijke conclusie komen dat het beter was haar te laten gaan.

De dierenarts kwam bij ons thuis en te midden van mij, mijn kinderen, onze andere hond en onze katten is ze vredig ingeslapen. Ondanks dat ik nog een hond heb mis ik haar verschrikkelijk. Het is letterlijk stil in huis. Geen trippelende pootjes achter me aan zodra ik op sta uit de stoel. Geen geren achter een balletje aan en geen geblaf meer als de deurbel gaat.

*Only know you love her
When you let her go
And you let her go*

Ik troost me met de gedachte dat ze bij ons een mooi leven heeft gehad en dat ze niet meer beter zou worden, en met de vele mooie herinneringen. Maar dat besef neemt het gemis (nog) niet weg.

picsart_04-29-11.55.21.jpg

Vandaag belde de dierenarts, ik kon haar as ophalen dat na de crematie bij de praktijk gebracht is. Voor nu staat ze nog even bij ons thuis, maar op een geschikt moment zullen de kinderen en in haar uitstrooien op de heide, daar waar we zo graag kwamen.

Liefs, Noirona

Teksten: Passenger – Let her go

8 Comments

  1. Wat bijzonder dat je vanaf het begin zo’n klik hebt gehad. Mooi verwoord en mooi om te lezen hoeveel goede momenten jullie samen hebt gehad. Bijzondere zielsverwant.

    Huisdieren zijn niet zomaar dieren, dapper dat je haar in hebt laten slapen. Op jouw tijd naar de heide.. wen nu eerst nog maar aan het idee.

    Liefs ♡

  2. Wat mooi om op deze manier nog even stil te staan. Niet alleen bij het afscheid, maar vooral ook bij het plezier en de troost die je van haar gehad hebt. Soms snappen huisdieren je beter dan mensen. Sterkte met het verlies, het zal langzaamaan slijten. En bewaar de mooie herinneringen in je hart. ?

    • Dank je wel Robin. Ik vond het zelf ook fijn om er een berichtje aan te wijden. Ze was zo’n wezenlijk deel van mijn leven. Ik troost me met de mooie herinneringen en het feit dat het echt niet anders meer kon. ?

    • Dank je wel Marion, mijn hart brak ook op het moment van inslapen. Kon de dierenarts wel iets aandoen. Maar in sommige gevallen moet je (of ik in dit geval) naar het verstand luisteren in plaats van naar het gevoel.

Voel je vrij om te reageren: