#100DaysProud update 2

De tijd vliegt als je het leuk hebt en zo is het alweer het moment om de tweede update van de #100DaysProud met jullie te delen, even iets luchtigs tussen de soms zware onderwerpen die ik plaats. Over het hoe en waarom schreef ik deze blog, en mijn eerste update is hier te vinden.

08-02-2016: De tien minuten gesprekken van de kinderen, zo fijn dat het met beide goed gaat. Super trots!
09-02-2016: Tijdens een overleg goede en bruikbare tips kunnen en vooral durven geven.
10-02- 2016: met een vriendin afgesproken op een drukke plek. Normaal zou ik dan niet gaan omdat ik liever samen naar die drukke plek zou gaan. Zodat ik minder op val en mijn aandacht bij die vriendin kan houden in plaats van de menigte
11-02-2016: op de dagbesteding trots op mijn werk kunnen zijn
12-02-2016: gesprek met mijn psychologe, gesproken over mijn doelen, met mijn angst voor een terugval vind ik dat heel eng.

3Op weg naar een afspraak met mijn psychologe.

13-02-2016: de hele middag met mijn vader op stap geweest en waar dat normaal heel erg ingewikkeld was hebben we het nu zelfs een soort van gezellig gehad.
14-02-2016: Vandaag zorg ik voor de dieren op de boerderij, ik ben er trots op dat ik van een depressieve dame die hele dagen onder een boom zat op de boerderij nu zelfstandig de dieren kan en bovenal mag verzorgen als er niemand aanwezig is.
15-02-2016: Vandaag nagenoeg alle afbeeldingen op mijn blog veranderd, iets dat al lang op de planning stond en het gebruik van andermans foto’s /plaatjes voor onrust zorgde, het was een flinke taak maar ben trots op het resultaat.
16-02-2016: Jarig, en ondanks dat me dat al jaren zwaar valt heb ik een leuke dag gehad.
17-02-2016: The Day After, en nog steeds een goed gevoel over mijn verjaardag, een unicum!

4Een foto van de Amaryllis die ik gekregen heb op mijn verjaardag. 

18-02-2016: Een korte afspraak met mijn psychologe, hier had ik om gevraagd omdat door de aanstaande vakantie anders de tijd tussen de afspraken heel erg lang zou zijn.
19-02-2016: een hele dag met de klas van mijn dochter mee geweest naar Breda,  zorgde voor veel spanning maar heb genoten.
20-02-2016: mijn verjaardag gevierd, zelfs mensen hiervoor uitgenodigd. Was leuk.
21-02-2016: twee verjaardagen van vriendinnen bezocht, en zonder inzinking volgehouden
22-02-2016: De eerste dag van de vakantie, na het drukke weekend plannen we een hangdag, ondanks dat ik meer van structuur hou ging het goed en hebben ik en de kinderen heerlijk rustig aan gedaan. Filmpje, boekje en lekker met een dekentje op de bank.

2De eerste slaplantjes komen al weer boven de grond, binnenkort weer eten uit eigen tuin.

23-02-2016: Gaan zwemmen met een vriendin, kwam er mijn begeleidster tegen. Normaal zorgt dit voor enorme interne chaos, begeleidsters hoor je niet ‘in het wild tegen te komen’, mijn paranoia trekjes zouden normaal de overhand nemen. Maar kon haar zelfs gedag zeggen en een klein praatje maken.
24-02-2016: De kinderen willen weer een hangdag maar bij mij slaat de vakantie onrust toe, ik probeer terwijl zij vooral uit willen rusten veel taken die zijn blijven liggen op te pakken. En daarnaast mijn eigen ruimte kunnen en durven te nemen zodat we het gezellig kunnen houden.
25-02-2016: De kinderen meegenomen naar dagbesteding, vanwege de vakantie kan ik geen hele dag blijven maar er zijn wat taken die vandaag gedaan moeten worden en die ik voorbereid heb, de kindjes helpen gezellig mee en na een paar uurtjes gaan we weer naar huis.
26-02-2016: Feestje op mijn vrijwilligerswerk, ik ben geen ‘partypopper’, eerder een ‘partydropper’ maar het was gezellig. Gelukkig.
27-02-2016: Kleding gaan kopen, het was erg druk en eng, maar toch wat leuke dingen kunnen scoren.

1Ik liep deze dagen ook weer veel, vaak met mijn hondjes maar soms zelfs ook zonder.

28-02-2016: De man met de hamer kwam gisteren langs na het kopen van kleding, vandaag weinig om trots op te zijn.
29-02-2016: Afspraak bij mijn psychologe, durven aangeven wat er zo’n pijn deed na het kopen van kleding. Normaal zou ik daar nog weken mee rond lopen.
01-03-2016: Een botsing gehad met een mede cliënt van de dagbesteding. Normaal zou ik het heel erg op mijzelf betrekken maar het lukte me om niet helemaal als geslagen hond uit de strijd te komen. Ik kan niet tegen ruzies en andere narigheid, dat ga ik liever uit de weg. Maar dit keer dus ook niet.
02-03-2016: Gesprek met vorige begeleider gehad, kwam hem tegen. Was goed hem even te spreken en fijn om te kunnen zeggen dat het toch, op wat kleine dingen na, heel erg goed gaat.
03-03-2016: Vrijwilligerswerk voor de voetbal dreigt in de soep te lopen met een te korte deadline, toch is het gelukt om een goed boekje af te leveren. En dat maakt me trots.

Ik vind het heel erg leuk om dagelijks de zaken te noteren waar ik trots op ben. Daarom ga ik er ook gewoon mee verder, met deze update ben ik nu op de helft van de 100 dagen, de volgende updates volgen op 29-03-2016 en de laatste op 23-04-2016.

Is er in de afgelopen dagen gebeurd waar jij trots op bent?

Liefs, Noirona

8 Comments

    • Natuurlijk vergeet ik dan als nog de helft van wat ik wilde zeggen 😉 Het uiterlijk van je blog is weer veranderd als ik me niet vergis! Toch niet tevreden? En ik ben ook trots op jou, dat wilde ik ook nog even kwijt 😉 Xoxo

      • Hallo Lou-ann,

        De veranderingen waar ik tijdens deze update over schrijf had betrekking tot alle foto’s die in de blogberichten stonden. Die waren veelal gewoon via Google gevonden en gebruikt door mij. Om mij heen kwamen er steeds meer verhalen van boetes vanwege ongeoorloofd gebruik van die foto’s. Dat risico wilde ik niet lopen en daarom heb ik dus een week of twee geleden alle foto’s vervangen door eigen foto’s en een aantal vrij te gebruiken foto’s via Pixabay.

        De layout is inderdaad ook veranderd, klaar voor de lente en net wat duidelijker vormgegeven naar mijn idee….

        Dat het met de kinderen goed gaat is altijd prioriteit 1 geweest. Zij hebben niet om een moeder met psychische problemen gevraagd. En als het uiteindelijk met hun goed gaat, is er voor mij ook de ruimte om te herstellen.

        Dank je wel voor je lieve woorden, het komt (zeker met het dagelijks opschrijven voor deze lijst) steeds vaker voor dat ik ook wel trots kan zijn.

        X.

  1. Wat geweldig om te lezen! Dit zijn ook zulke mooie momenten om je aan vast te houden als het even wat minder gaat. Om dan dit door te lezen en te zien waar je allemaal trots op kunt zijn. Ik ben ook trots op jou. X

  2. Ik geloof hier heel erg in. Deze challenge zal niet speciaal bedacht zijn om mensen met depressie te helpen, maar het is gewoon goed om bewust de dingen te benoemen waar je trots op bent. Zelf schrijf ik ze niet op. Ik probeer het meer in mijn hoofd te doen. Het traint je hersens om anders te gaan denken, zodat negatieve gedachtes meer naar de achtergrond verschuiven. En als je er een spelelement in stopt wordt het nog leuk ook!

    • Dat denk ik ook. En opschrijven is niet direct nodig natuurlijk maar het teruglezen helpt ook. Zo van ‘dat heb ik toch maar mooi gedaan’, en met de drukke alledaagse dingen loop ik persoonlijk daar iets te snel aan voorbij. Super dat het voor jou ook werkt!

Voel je vrij om te reageren: